|
|
Ik
geloof niet meer in god,
Ik houdt alle duivels wel bij je weg schat. X
Berichten en condoleanceboek.
Hieronder mijn toespraak van 15 December 2007. Richard. |
|
Dag tijgernootje van me, Gisteravond moest ik toch wat gaan voorbereiden voor dit moment. Anekdotes
genoeg, maar dan in een verhaaltje. Kiezen of ik tegen u allen ga praten, Toch
maar begonnen met schrijven, en eigenlijk kon ik bijna niet meer
stoppen, En ik dacht, ‘ach..... al loopt het uit, wat dan nog!’ 24 jaar, stiefmoeder, en vorige week gestorven aan kanker.
Dag tijgernootje van me, Wat ben ik trots op je! Altijd zo opgewekt, vrolijk, nooit zeuren en vol levenslust. Zelfs
als het eigenlijk helemaal niet zo lekker ging wist je jezelf toch weer
op te peppen Zelfs toen Joyce en Sandra al stiekem boodschappen voor je deden, zei je tegen mij en iedereen dat het best wel okay met je ging. ‘Ach, ik voel me niet zo lekker, zal wel een griepje zijn ofzo’, zei ze. Tot dokter Schrijver langskomt en zegt dat het toch wel beter voor je was om naar het ziekenhuis te gaan. Met tegenzin zijn we toen toch maar gegaan, in de veronderstelling dat je er snel weer uit zou komen, en ik kreeg, doordat het niet direct kritiek leek, de kans om alle wijze huishoudelijke en moederlijke lessen die deze eigenwijze gozer van Sabrina had geleerd, eens in de praktijk te brengen. Dan moest ik wel in de ochtend naar je toe komen, maar dan had je toch nog geen bezoek, en kon je avonds met Diana de gouden kooi kijken. En ik de wasmand omkieperen en beslissen bij een zwart jurkje met witte mouwen, of het nou bij de witte, zwarte of toch bonte was hoort. Ik weet het nu nog niet eigenlijk schat. Maar alles ging goed, Shannon op tijd naar school en naar bed, gezond eten en het huis aan kant. Zoals je gezegd had.
Ik
was goed in de war toen ik je daar op Bloemendaal ontmoete, maar ik ging
er nog veel meer in de war vandaan. Zoals wel meer mensen tegen mij
zeggen, had je ook Mensen zeggen: Wat een dappere vrouw. Wat een moedige vrouw. Wat een mooie vrouw. Wat een lekker....... Sabrina een vrouw die elke kamer, hoe groot ook, kon wakker schudden, met een opmerking als: ‘Hou jij je schoenen maar aan schat, dat is beter voor iedereen!!’ Op feestjes waar we gelukkig, heel veel zijn geweest, moest mijn kanjer de mannen en soms ook vrouwen van zich afslaan. Om daarna lekker bij mij te komen staan en te zeggen: ‘ik blijf lekker toch voor altijd bij jou schat.’ Over feestjes gesproken, 6 weken geleden zijn we met onze allerbeste vrienden naar de lexion geweest. Ik kan het me allemaal niet meer zo heel goed herinneren maar volgens mij was het alweer licht toen we thuiskwamen. Een top avond. Pluk de dag en de nacht. We hebben mooie tijden beleefd in die 4 jaar, we hebben bijna alle dagen geleefd alsof het de laatste was en met volle teugen genoten.
Onze vakantie naar Kreta, de leukste van je leven had je gezegd, de vakantie waar we op sissi beach elkaar beloofde ooit met elkaar te gaan trouwen. Eerst een knap huis met ruimte voor een kinderkamer, en een mooie auto onder me kont had je gezegd met zo'n geniepige glimlach op je gezicht en van die twinkels in je ogen. Dat kan je toch niet weerstaan......Natuurlijk heb ik ook daarop ja gezegd.
Dat hebben we geweten ook: flat terugkopen, samenwonen, nieuw pand kopen voor de zaak, trots met de bouwfoto's bij opa langs. En een net even te duur huis kopen, maar ja Sabrina wilde zo graag met haar buikje in de zon liggen, en dat was op dat moment gewoon het enige huis in Zwanenburg met een redelijk grote tuin op het zuiden. Maar die twinkels waren er weer, dus ja!
Een flinke verbouwing van 5 maanden die het alleruiterste vergt van je relatie en je lichaam, maar ja we gingen volgas dus alles konden we aan. Maar toen Sabrina maar steeds moe bleef na de verbouwing kregen we argwaan, maar eerst natuurlijk nog een woordenwisseling. Want die bikkel had na twee weken nog steeds geen afspraak gemaakt bij de dokter. Niemand kon vermoeden dat de uitslag van de punctie zo heftig zou zijn. Ik was er niet eens bij!! hoe dom ook achteraf..... Haar en ook mijn grote medische held Dr. Haenen heeft er samen met Sabrina alles aan gedaan, maar het lot beslist anders. Ik ben ook blij dat ik je zondag aan de telefoon, als dolletje vroeg of ik je kon ontvoeren uit het ziekenhuis. ‘JAAAA!’ had je gezegd…. Lekker samen op de bank gezeten, je kussentje warm gemaakt , lekker in slaap vallen op de bank, jouw lesje salade maken. Samen eten en ontspannen, maar ja daarna toch weer terug. Nog een paar daagjes dan kon je naar huis. Lieverd, ik ben blij dat ik toen nog heel veel tegen je heb kunnen zeggen en aan je heb kunnen vragen. Want 15 maanden in zo’n gespannen situatie zorgt er soms wel eens voor dat je te lang blijft kibbelen over iets dat achteraf een groot misverstand blijkt te zijn. We hebben nog even kunnen janken samen en een heleboel spoken los kunnen laten. Stiefmoeder van Shannon Danique Bakker…….. Trots vertellen als Shannon in de winkels tegen iedereen deed alsof Sabrina haar moeder was. 2 handen op 1 buik, en als ik mazzel had mocht ik er ook bij….MIJN engeltjes! Je hebt onze dochter veel geleerd, lieve schat. Vol geduld met haar lezen, rekenen, netjes met mes en vork eten, haar haren doen, make-up uitlenen en samen shoppen. ECHTE liefde volgens mij. Iedereen
krijgt natuurlijk iets mee van zijn ouders en ik ben blij om te zeggen
dat Sabrina het lieve karakter van haar vader, en het geheugen van haar
moeder heeft gekregen. Een schitterende combinatie om je leven mee te
mogen delen.
En ik wist dat ik een vrouw als Sabrina ook echt officieel als
mijn vrouw wilde hebben. En heb volgens mij in januari de stoute
schoenen aangetrokken. En Zwanenburg trilt nu nog na van het feest in
juli. Haar mooiste dag, en die van mij ook natuurlijk! Mijn
mooie bruid, 20 lawine pijlen de lucht in, de zanger Eric, de tent de
ballonnen en de barbecue….
Inderdaad moppie, je bent helemaal toppie en ik krijg je nooit meer uit mijn koppie! Ik ga proberen je voor te gaan op je op één na laatste reis…….. Met opgeheven hoofd. X
|
|
